PLUSZOWY MIŚ

wtorek, 13 listopada 2018

Gimnastyka i zabawy na świeżym powietrzu w grupie Kangurków








Ćwiczenia oddechowe w grupie Tygrysków - malowanie bańkami mydlanymi






Świętujemy stulecie Odzyskania Niepodległości







Na pamięć w LISTOPADZIE


KANGURKI

Piosenka na ten miesiąc:
,,Mazurek Dąbrowskiego”
Jeszcze Polska nie zginęła,
Kiedy my żyjemy,
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.

Ref.Marsz , marsz , Dąbrowski,
Z ziemi włoskiej do Polski,
Za twoim przewodem ,
Złączym się z narodem.

Przejdziem Wisłę , przejdziem Wartę ,
Będziem Polakami ,
Dał nam przykład Bonaparte ,
Jak zwyciężać mamy .
Ref. Marsz , marsz ...

Jak Czarniecki do Poznania
Po szwedzkim zaborze ,
Dla ojczyzny ratowania
Wrócim się przez morze .
Ref. Marsz , marsz ...
Już tam ojciec do swej Basi
mówi zapłakany:
-Słuchaj jeno pono nasi
biją w tarabany!

Wiersz na ten miesiąc:
,, Moja rodzina i ja' B. Szelągowska
Mama i tata, i jeszcze ja !
Babcia i dziadek, chomiki dwa!
Pod jednym dachem w zgodzie mieszkamy
i się wzajemnie bardzo kochamy.
I nikt nikomu nie przypomina,
że najważniejsza w życiu rodzina!

ŻYRAFKI


KATECHIZM POLSKIEGO DZIECKA
Władysław Bełza
— Kto ty jesteś?
— Polak mały.
— Jaki znak twój?
— Orzeł biały.
— Gdzie ty mieszkasz?
— Między swymi.
— W jakim kraju?
— W polskiej ziemi.
— Czym ta ziemia?
— Mą Ojczyzną.
— Czym zdobyta?
— Krwią i blizną.
— Czy ją kochasz?
— Kocham szczerze.
— A w co wierzysz?
— W Polskę wierzę.

Pan Listopad gra
Pan Listopad gra na basie
Dylu dylu bum
Na jesiennym graniu zna się
Trawką dotknął strun

 Ref.: Wesoło gra muzyka
Pada deszcz
Świerszcz za kominem cyka
Tańcz, gdy chcesz

Pan Listopad gra na bębnie
Bara bara bam
Z deszczem puka równo, pięknie
Koncert daje nam

Pan Listopad gra na flecie
Fiju, fiju, fiu
Z liści złotych ma berecik
A kubraczek z nut





KANGURKI

PROJEKT EDUKACYJNY NA MIESIĄC LISTOPAD:
,,Razem w świat wartości – potrzeba autonomii, bycia ważnym”
Cele:
·        poznanie definicji ,,autonomia” oraz  tego co oznacza bycie ,,ważnym, widzianym, słyszanym”
• budowanie poczucia własnej wartości i silnej tożsamości,
• nawiązywanie pozytywnych relacji,
• dostrzeganie, rozpoznawanie i nazywanie własnych oraz cudzych uczuć,
• konstruktywne rozwiązywanie konfliktów

 Plan tygodniowy:

poniedziałek:
- gimnastyka
- 10:30- taniec (dodatkowo płatne)
- 13:30 – ceramika (dodatkowo płatne)
wtorek:
- 10:30 – warsztaty tkactwa (dodatkowo płatne)
-12:30 – glottozabawy
- zajęcia plastyczne/ zabawy z masami plastycznymi
środa:
- j. angielski
- 10:00 – terapia logopedyczna (dodatkowo płatne)
- 13:00 – funny judo (dodatkowo płatne)
czwartek:
- 8:30 - terapia logopedyczna (dodatkowo płatne)
- 9:35 – szczęśliwi geniusze joga inaczej (dodatkowo płatne)
- 13:00 – legorobotyka (dodatkowo płatne)
piątek:
- j.angielski
- rytmika
- 10:45 piłka nożna (dodatkowo płatne)
- 12:30 glottozabawy


 WYCHOWAWCA: Katarzyna Zawisza

Na listopad proponuję artykuł:
Poczucie własnej wartości zaczyna się… w mózgu!
Joanna Berendt i Emilia Kulpa-Nowak
Nasz mózg to pałac, w którym jest wiele różnych komnat i korytarzy, w którym porusza się wiele osób – mieszkańcy, świta, zaproszeni goście, służba i oni wszyscy śmiecą i sprzątają, pilnują i balują – byśmy byli bezpieczni. A jak to się ma do poczucia własnej wartości?
W sytuacji wyzwań czy niebezpieczeństw nasz mózg działa nawykowo i automatycznie. Przełącza się z trybu świadomego wyboru (responsywnego) w tryb reaktywny, w którym dostępne reakcje to walka, ucieczka czy zamrożenie.
Dlaczego to ma znaczenie? Wpływa to na dostęp do naszych wewnętrznych zasobów, jakość relacji, które budujemy z otoczeniem, a także na jakość naszego życia.
Gdy mamy poczucie, że jesteśmy bezpieczni, gdy ufamy, że mamy znaczenie, a nasze zdanie jest widziane i słyszane – działamy optymalnie. Jesteśmy wówczas jakby lepszą wersją siebie z dostępem do uważności, kreatywności, i wielu innych zasobów z naszego wewnętrznego potencjału.
A gdy nie jesteśmy bezpieczni? Zazwyczaj to tylko nasze wrażenie, nasz odbiór rzeczywistości. W życiu mamy bardzo mało sytuacji, w których goni nas tygrys lub trzęsie się ziemia – nasza codzienność obfituje za to w sytuacje, w których myślimy, uważamy, że coś nam zagraża. Wtedy tracimy dostęp do bogactwa naszego mózgu, wpadamy w tryb responsywny i zaczynamy „się bronić”. Nie służy to naszym relacjom, ani poczuciu, że możemy sobie ufać i ze mamy znaczenie.
Ćwicz zaufanie do siebie
Zachwyca nas podejście Ricka Hansona, autora książki „Szczęśliwy mózg”, w której opisany jest proces „Przyjmowania Dobra”, czyli gromadzenia zasobów z zakresu bezpieczeństwa, budowania więzi, realizacji i satysfakcji, które pomagają nam tu i teraz budować szczęśliwe życie.
Możemy powiedzieć, że na jakość naszego życia wpływa nasze doświadczenie, przeżycie i wiele innych czynników. A jednocześnie prawdą jest też, że nasz mózg jest neuroplastyczny, czyli cały czas uczy się w oparciu o to, czego doświadczamy. W pewnym uproszczeniu, jednak nadal oddając sedno procesu, możemy napisać, że jeśli stale doświadczamy niepokoju, mózg  skupia się na zauważaniu doświadczeń niepokoju i prowadzi tym samym do większej liczby doświadczeń niepokoju. To jest proces, któremu poddają się wszystkie nasze doświadczenia. Jeśli więc chcemy więcej radości i spełnienia, potrzebujemy zauważać w naszym codziennym życiu momenty radości i spełnienia, a wszystko po to, by mieć więcej takich doświadczeń.

Jak to co piszemy łączy się z poczuciem wartości?  Dla nas bardzo. Poczucie wartości to dla nas nieustający proces kontaktu ze sobą, zauważania, co dla nas ważne, co trudne i praca z tym. To również zaufanie, że to, co wnoszę do świata ma znaczenie, bo to wnoszę i działanie z miejsca akceptacji i zaufania do samego siebie. Wiemy, że nie zawsze bywa to proste. A jednocześnie wiedząc, jak wielką siłę ma nasz umysł, widzimy, jak możemy dzięki codziennym praktykom krok po kroku budować zaufanie do siebie i poczucie bycia „ok”.
Jeśli zaczniemy gromadzić i świadomie przyglądać się momentom, w którym możemy sobie ufać i w których mamy znaczenie (dla siebie, świata, bliskich, w pracy) – to nasz mózg zacznie się do tego przyzwyczajać. Zacznie myśleć, że mamy więcej takich momentów, niż sytuacji zagrożenia. Dzięki temu nie będzie musiał trwać w trybie reakcji na zagrożenia, a będzie mógł się skupić na pielęgnowaniu naszej sprawczości i wyboru.
Brzmi pięknie?
Praktyka przyjmowania dobra oparta na neuroplastyczności mózgu oraz życie ideą NVC i wykorzystanie jego narzędzi, to naszym zdaniem mieszanka, która pozwala nam żyć pełnią i korzystać z naszego potencjału. Pozwala nam wykorzystać to, co mamy w pełni. Jednocześnie pamiętając o tym, że nasze potrzeby podpowiadają nam, co teraz jest dla nas ważne i co może nam pomóc być ze sobą w kontakcie.
NVC uczy nas, jak porzucić ocenianie, interpretowanie i porównywanie naszych lub czyichś zachowań i zamiast poczucia zagrożenia budować w sobie poczucie ważności, przynależności i bezpieczeństwa. Proste narzędzia – odróżnianie ocen od obserwacji, uczuć od myśli i inne – pomagają w praktyce przyjmowania dobra. Możemy łatwo zobaczyć w sobie moc i także w działaniach innych ludzi to, że troszczą się o coś bardzo ważnego dla siebie, nawet jeśli wcześniej interpretowaliśmy to jako atak na nas.
Np. szef, który prosi mnie, bym została dłużej w pracy, może się martwić o firmę i prosić w ten sposób o wsparcie jego potrzeby efektywności, sensu albo rozwoju – a nie, jak może myślałam wcześniej – „jak zwykle dodawać mi pracy, specjalnie, bo się uwziął”. I może jest w tym wszystkich zatroskanym człowiekiem, a tylko bezdusznym sprawcą mojego cierpienia, przed którym muszę się bronić?
I może gdy to wszystko zobaczę, będę chciała powiedzieć na jego prośbę „tak”, a może będę wiedziała, jak spokojnie, z miejsca kontaktu – odmówić?
Tak właśnie działa zaufanie, a poczucie własnej wartości świetnie ten obszar działania w życiu (asertywności, wolności, odmawiania, byciu w zgodzie ze sobą, w relacji z inni) wspiera.


 ŻYRAFKI

PROJEKT EDUKACYJNY NA MIESIĄC LISTOPAD:


POTRZEBA BYCIA WAŻNYM, WIDZIANYM, SŁYSZANYM, AUTONOMII
Cele:
• Nabywanie świadomości narodowej oraz wzbudzanie uczuć patriotycznych
• Rozbudzenie zainteresowania historią i tradycjami swojego kraju
• Wspieranie w wyrażaniu własnych marzeń, celów, wartości i dążeniu do ich spełnienia
• Kształtowanie zdolności do empatii oraz umiejętności rozpoznawania i nazywania uczuć własnych i innych ludzi
• Budowanie wzajemnego zaufania, poczucia bezpieczeństwa i wsparcia w grupie rówieśniczej
• Stwarzanie okazji sprzyjających kształceniu komunikacji lub mówienia o sobie
• Kształcenie postaw proekologicznych związanych z oszczędnym i racjonalnym gospodarowaniem zasobami wody
• Poznawanie sposobów radzenia sobie z napięciami emocjonalnymi i panowania nad różnego rodzaju emocjami
• Budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby
PLAN TYGODNIOWY:
poniedziałek:
- gimnastyka
- 10:30- taniec (dodatkowo płatne)
- 13:30 – ceramika (dodatkowo płatne)
wtorek:
- 10:30  warsztaty tkactwa (dodatkowo płatne)
- 12:30 – glottozabawy
środa:
- zajęcia plastyczne/ zabawy z masami plastycznymi
- język angielski
- 10:00 – terapia logopedyczna (dodatkowo płatne)
- 13:00 – funny judo (dodatkowo płatne)
czwartek:
- 8:30 – terapia logopedyczna (dodatkowo płatne)
- 9:35 – szczęśliwi geniusze – joga inaczej (dodatkowo płatne)
-13:00 – legorobotyka (dodatkowo płatne)
piątek:
- 9:30 - zajęcia rytmiczne
- język angielski
-10:45 – piłka nożna (dodatkowo płatne)
- 12.30 - glottozabawy

WYCHOWAWCA: Ewa Łasak


ARTYKUŁ NA MIESIĄC LISTOPAD


4 kroki do porozumienia
Marshall Rosenberg zauważył, że wszystko to, co robimy w życiu służy zaspokajaniu potrzeb – czasem robimy to sami, często jednak oczekujemy od innych, że będą zaspokajali nasze potrzeby i by to uzyskać niefortunnie wykształcaliśmy takie mechanizmy językowe, które blokują kontakt z drugą osobą i eskalują sytuacje konfliktowe – nauczyliśmy się nieświadomie osądzać, obwiniać, żądać i przerzucać na innych odpowiedzialność – te strategie na zaspokajanie potrzeb czasem działają (robimy coś dla świętego spokoju), ale częściej prowadzą do nieporozumień, eskalacji konfliktu i w konsekwencji do niezaspokajania potrzeb. 
W sytuacji konfliktowej, do której odnosi się NVC z reguły zachodzi czterostopniowy proces:
1. Na początku coś się wydarza, co interpretujemy wg swoich wyobrażeń na ten temat. „Przyszedł z pracy i nic nie robi.” To wydaje się fakt, ale gdy mówimy „nic nie robi” nie bierzemy pod uwagę, że ktoś może w tym czasie zastanawiać się nad czymś, odpoczywać, itp.
2. Do tego dochodzą silne emocje podsycane naszymi myślami na ten temat. Staramy się obarczyć drugą osobę winą za to, jak się czujemy. „On mnie olewa. Przez niego czuję się fatalnie.”
3. Potem formułujemy oskarżenia pod adresem tej osoby. „Na ciebie nie można zupełnie liczyć. Ja zarobię się na śmierć a ty będziesz dalej bezmyślnie siedział.
4. I finalnie żądamy. „Rusz się w końcu!
Kiedy mamy świadomość, że w każdym konflikcie chodzi o zaspokajanie potrzeb a nie udowodnienie kto ma rację to samo możemy wyrazić nie eskalując sytuacji a jedynie zwracając uwagę na to, co jest dla nas ważne.
Ważne by nasz komunikat opierał się o 4 elementy, które odnoszą się dokładnie do procesu komunikacyjnego, który miał miejsce wyżej. I tak mamy:
  1. Obserwacje / fakty
  2. Uczucia
  3. Potrzeby / to co jest dla nas ważne
  4. Prośbę
1. Wyrażamy obserwację czyli to co widzimy, a nie to co myślimy na ten temat. „Przyszedł z pracy i siedzi na kanapie.
2. Przyglądamy się uczuciom, które się pojawiają. Dbamy by były nasze. Nie przerzucamy odpowiedzialność za to, jak się czujemy na kogoś. „
Jestem w tej sytuacji zła i niespokojna.
3. Zastanawiamy się co jest dla nas ważne? Jaka potrzeba jest w tym momencie nie zaspokojona? „
Chcę pomocy. Chcę by dostrzegł moje zmęczenie. Chcę odpocząć. Chcę byśmy wspólnie przygotowywali posiłki po pracy.
4. Wyrażamy prośbę. Bardzo konkretną by miała szansę być spełnioną „Czy mógłbyś obrać ziemniaki na obiad?”
Przyglądając się sytuacji z perspektywy potrzeb możemy również zauważyć, że to co interpretujemy jako „przyszedł z pracy i nic nie robi” jest być może próbą zaspokojenia ważnych potrzeb a nie wynikiem lekceważenia czy egoizmu.
To, co wówczas powiemy może odzwierciedlić zarówno nasze potrzeby jak i to, co jest ważne dla drugiej osoby.
1. „Siedzisz na kanapie. Pewnie odpoczywasz? Nie chce ci się nic robić?” Fakt i ewentualne zgadywanie, co jest po drugiej stronie zwykle jest otwierające i buduje kontakt.
2. „
Ja jestem dzisiaj strasznie zmęczona.” Oboje być może czujemy się podobnie.
3. „
Miałam trudny dzień w pracy i kompletnie brak mi sił na gotowanie a fajnie by było razem coś zjeść, prawda?” Zawracamy uwagę na potencjalnie wspólne potrzeby – spędzenie czasu razem, wspólny posiłek. Pytając mamy szansę dowiedzieć się jakie potrzeby są po drugiej stronie. Być może zupełnie inne niż nasze. „Jestem tak zmęczony, że marzę tylko, żeby się walnąć na kanapie i zasnąć. Jedzenie mi nie w głowie.”
4. „
Zastanawiam się czy masz siłę obrać ziemniaki? Ja bym w tym czasie wstawiła mięso. A może lepszym pomysłem jest dziś zjeść poza domem po twojej drzemce?” Znając wzajemne potrzeby możemy jasno prosić. Zwykle mamy też więcej pomysłów na rozwiązanie sprawy.
Koncentrowanie się na faktach, zwracanie uwagi na uczucia i potrzeby (zarówno swoje jak i innych) i formułowania konkretnych próśb to sposób na pogłębianie kontaktu i wzajemnego zrozumienia.
Kolejność kroków, zawarcie wszystkich elementów nie jest tak istotne jak nasza intencja do budowania i podtrzymywania kontaktu. Ważne by mieć świadomość, że wszelkie interpretacje tylko eskalują naszą złość i podsycają chęć osądzania i obwiniania, natomiast trzymanie się faktów, wyrażanie uczuć i potrzeb jest prostą drogą do wyrażenia prośby i co za tym idzie do bycia zrozumianym i usłyszanym.
Autor: Dominika Jasińska
na podstawie:
Marshall B. Rosenberg, Porozumienie bez przemocy. O języku serca,Wydawnictwo Jacek Santorski & CO, Warszawa 2003
Marshall B. Rosenberg, Rozwiązywanie konfliktów poprzez porozumienie bez przemocy, Jacek Santorski & CO Agencja Wydawnicza, Warszawa 2008

JADŁOSPIS DEKADOWY - II dekada, I tydzień od 12/11/2018 do 16/11/2018

Data
ŚNIADANIE
 (godz. 9:00)
OBIAD
(zupa - godz. 11:30, II danie godz. 14:15)
PODWIECZOREK
(godz. 16:15)
12.11.2018
Poniedziałek
WOLNE

13.11.2018
Wtorek
Jajecznica z pomidorem, chleb razowy/ masło, sałata lodowa, kiełki rzodkiewki,
Herbata miętowa
Zupa cebulowa krem z grzankami, sznycel z kurczaka w panierce, ziemniaki, marchew z groszkiem, kompot z jabłek

Sałatka owocowa, krakersy, herbata malinowa
14.11.2018
Środa
 Pieczywo mieszane/ masło, pasta jajeczna ze szczypiorem, ser kozi, papryka mix, sałata lodowa
 Herbata rumiankowa
Zupa rosół z makaronem, potrawka z kurczaka, kasza bulgur, brokuł gotowany,
Kompot z gruszek
Ciasto drożdżowe, maślanka owocowa, jabłko

15.11.2018
Czwartek
 Parówki z szynki, sos pomidorowy, chleb jaglany, masło, ogórek kiszony
Herbata miętowa
Zupa szczawiowa z jajkiem, gołąbki "inaczej" w sosie pomidorowym, ryż biały, kompot z jabłek

Chrupki kukurydziane
Sok wyciskany z marchwi i jabłek
16.11.2018
Piątek
pieczywo mieszane ,masło
szynka gotowana, sałata lodowa, ser gouda, papryka czerwona, ogórek kiszony
Herbata melisowa
Barszcz ukraiński, placki z jabłkiem, marchew z pomarańczą

Humus z ciecierzycy, pasta warzywna z curry, seler naciowy, marchew, herbata miętowa.

*Poszczególne elementy jadłospisu mogą ulec zmianie.
Woda mineralna podawana bez ograniczeń